Trú

Þeir sem standa utan viðurkenndra trúarbragða eru oft kallaðir trúlausir. Þó svo að tæknilega sé trúlaus oftast notað í þeirri merkingu að einhver standi utan trúfélaga, þá er orðið hlaðið merkingu, þ.e. að vera laus við trú.

Nú höfum við flest einhver gildi og skoðanir, bæði “trúaðir” og “trúlausir”. Það er að minnsta kosti er hægt að segja að það eru einstaklingar í báðum hópum sem liggja ekki á sínum skoðunum. Ég hef séð “trúlausa” vísindahyggjumenn vera heita og fulla sannfæringu, stundum ofstækisfulla. Þar virðist skipta litlu hvaða kennisetningar við aðhyllumst. Alveg eins og að hinn trúaði tekur ýmsum fullyrðingum úr biblíunni sem gefnum, þá tekur hinn trúlausi ýmsu sem gefnu, til dæmis “lýðræði er besta stjórnunarformið”, “afskipti kirkju af ríki eru neikvæð”, “hægt er að flest vandamál heimsins með menntun og vísindum” og svo framvegis.

Punkturinn er að hugtakið “trúlaus” getur verið í besta falli notað vitlaust og í versta falli móðgandi fyrir þann “trúlausa”. Móðgandi þegar það er notað til að mála “trúlausa” sem sannfæringarlausa og andlausa einstaklinga sem lifa í heimi fullum efa.

Ég hef sterka sannfæringu fyrir ýmsum grundvallargildum, en sætti mig við að það eru hlutir í þessum heimi sem ég viti ekki og skilji ekki. Er líklega ekki einn um það.